Naar het Antoni van Leeuwenhoek/Nederlands Kanker Instituut. Dokter ten Bokken Huining.
Maar eigenlijk moet ik hier een week eerder beginnen.
Frans en ik hadden in de planning liggen om de nacht van 31 oktober op 1 november in Amsterdam te blijven omdat 1 november onze trouwdag is en dit jaar wel een hele speciale : 25 JAAR. Maar achteraf toch besloten dit niet te doen omdat we dinsdag ook nog wat met onze jongens en aanhang (evelien en maartje) wilden doen, En als we dinsdag met de trein naar huis toe moeten komen zou dit veel te vermoeiend voor mij zijn. Dus ik zat dat zo te vertellen bij het wekelijks ontbijt bij mijn vader en die begon te stotteren en vroeg me toch maar eerst mijn zus te bellen. Is hier wat gaande????? Dus ik mijn zus gebeld en die begon te lachen en zegt dat wij maar niks moeten regelen voor die dag. Woensdag zijn we even bij Linders koffie wezen drinken. Frans Linders bood aan om ons naar Amsterdam te rijden. Eerst effe met Ellie overleggen. Ja we konden het aanbod aannemen.. Donderdag belt Ellie dat ik vrijdagmorgen opgehaald wordt om nieuwe kleren te kopen voor dinsdag. Eerste kadootje van mijn vader. Leuk. We hebben bij Shoeby leuke kleren gekocht en nog een kopje koffie gedronken bij het centrum. Zaterdag belt Ellie om te vragen wat voor bier Frans lekker vind, en dat ik een boekje voor hem mee moet nemen. En dat ik maar een fototoestel mee moet nemen omdat ik misschien wel foto’s wil maken. Ellie zei dat ik voor maandag wel een koffertje mee moest nemen wat we sliepen niet thuis. Meer kwam er niet uit. Zondagavond komt Ellie met 2 brieven en een kadootje. 1 brief en kadootje voor maandagavond en 1 brief voor dinsdagochtend.
Maandag, we worden opgehaald door Frans en Annie Linders en gaan richting Amsterdam. Onderweg vraag ik of Ellie heeft gebeld waar wij er ’s avonds uitgezet moeten worden, Nee ze hadden niks gehoord, Ik snap er niks van, Ellie zou toch bellen. Ik het mobiele nr. Van Ellie gegeven dan kunnen ze bellen als ik bij de dokter ben.
Ik had een afspraak om 15,30 uur. We waren om 14.45 daar en hebben ons meteen aangemeld. Wat formulieren invullen en dan eerst een kopje koffie. Om half vier naar de poli.Daar hebben we nog tot 16.15 gewacht voor we aan de beurt waren, De arts bekijkt de papieren die hij gekregen heeft en stelt een paar vragen. Hij onderzoekt me, luisteren, kloppen, bloeddruk. Hij zegt dat geen andere behandeling gedaan zou hebben, behalve misschien nog bestraling. Ik vraag waar die pijn vandaan komt en het vocht in het hartzakje na de chemo. Hij kijkt me aan en zegt :logisch toch, de kanker is gewoon actief. SLIK. Hij zegt dat hij even met de gegevens naar de radioloog gaat om te overleggen, Hij komt terug en zegt dat hij en de radioloog het eens zijn om bestraling te geven. Ik vraag nog een keer naar de pijn in de schouder en zegt dat dit niet zijn vakgebied is en zegt dat ik hiervoor toch naar een andere dokter moet.. Tomme……..
Van de ene kant ben ik heel tevreden omdat ik weet dat ik een hele goede dokter heb aan dr.Werter. maar van de andere kant had ik toch gehoopt op wat meer duidelijkheid voor de pijn.
Nou ja, tis nie anders.
Nou Frans en Annie zoeken. We hebben het mob.tel.nr. Maar ze zitten in de leeshoek. Het is ondertussen bijna 17.30 uur. Dus van Amsterdam naar huis om deze tijd………. file. Ik krijg wel een beetje honger en vraag of we onderweg zulen eten of niet. Annie zegt dat wij kunnen eten waar we slapen. In Venray gaan we van de snelweg af. Oh zeg ik McDonalds. Nee hoor tegenover ligt Hotel Asteria. Hier worden we uit de auto gezet. We nemen afscheid, best wel emotioneel, en gaan naar binnen. We checken in en krijgen de “sleutel”van de kamer.
TJEE, Als je binnenkomt is het eerste wat je ziet een enorm groot wit tweepersoons bad in harvorm. Op een verhoging is een king size bed. WAUW. Ikke Ellie bellen. En maar lachen ik snap nou waarom ik nog maar terug moest bellen als ik op de hotelkamer was. Nou eerst even eten. Het is half acht en ik heb best wel honger. Ze vragen om het hotelkaartje te zien. Oke kamer 216. Na het eten nog even in de bar gezeten, een paar biertjes gedronken. Toen naar boven. Het fototoestel gepakt, toch wel handig dat Ellie gezegd het dit mee te nemen, en wat foto’s genomen van de kamer. Daarna het kadootje uitgepakt wat we meegekregen hadden, Bruistabletten voor in bad. Het bad vol laten lopen, kan geloof ik wel een kuub water in. En lekker in bad gaan zitten. Frans heeft natuurlijk wel wat langer gebadderd dan ik. Heerlijk.
’s Morgen lekker ontbeten. Na het ontbijt naar boven en weer het bad vol laten lopen natuurlijk. Daarna lekker gedoucht. De spullen ingepakt en naar beneden. In de lounge lekker een kopje koffie gedronken en wat uit de leesmap gelezen. Lekker rustig. Omstreeks 11.15 uur kwamen Grad, Thei en Joep ons halen. We hebben eerste samen nog wat gedronken. Toen pas kwam ik erachter dat wij in de bruidssuite hadden geslapen. Dus elke keer als ik mijn kaart afgegeven heb wist iedereen dat wij in de bruidssuite sliepen. Nou moe. Grad vroeg of we enig idee hadden wat we zouden gaan doen. Er werd e.e.a. geantwoord waaronder, “sporten bij de ANCO”. Voor onze Grad ging betalen hebben we de jongens nog de bruidssuite laten zien.
Nadat Grad betaald had hebben we ons naar Horst laten rijden. Toen we de Anco naderden zei Grad,, Oh ja jullie wilden gaan sporten en draaide de parkeerplaats van de Anco op. Ik dachte hij draait een rondje en rijdt verder, maar nee, we moesten uitstappen. Wij de Anco binnen. Hans ontving ons hier, en er werd ene Richard gebeld om ons op et halen. Hij vroeg of we onze sportkleding bij hadden, Nee dus. Joep zei dat er wel leenkleding was, en wees op iemand die aan het sporten was en zei dat dat gele shirt en blauwe broek voor mij was. Nou zeg. We namen afscheid van de jongens en Richard nam ons mee naar boven waar hij een schoonheidssalon runde. Frans werd op het bankje gezet en kreeg zijn lievelingsbiertje en moest zijn meegebracht leesboekje maar nemen en ik werd heerlijk verwend.
Ik kreeg een lekker behandeling en werd naderhand nog mooi opgemaakt. HEERLIJK.
We werden weer naar onder begeleid en Hans belde onze jongens dat we klaar waren en opgehaald konden worden. Ze kwamen weer met z’n drieën ons ophalen. We konden echter weer niet direkt vertrekken omdat ze bij ons huis nog niet klaar waren. Hele verhalen werden opgehangen, over bouwploegen die nog niet klaar waren enz. Enz. Opgegeven moment ze Grad dat de voordeur aan de zijkant zet en dat heel de gevel verbouwd was. Ik zei dat dat zomaar niet kon dat je daar vergunning voor nodig had. Grad zei dat als je maar op tijd begint en Martijn Krabbe en de omroep erachter had staan dat de gemeente heel toegankelijk is. Nou begon het mij te kriebelen en zei dat ik naar huis wilde. Eindelijk kwam het verlossende telefoontje en konden we naar huis. Er hing een groot spandoek aan de gevel met ‘FRANS EN HELMA 25 JAAR GETROUWD” Maar verder gelukkig geen verbouwing. Binnen gekomen, zaten mijn vader, ellie, marion v Teeffelen, Ien vd Munckhof, in de kamer te lachen. (Marian Vermazeren was al naar huis vanwege de hond). Ze hadden vanaf maandag dat we weg waren tot nu het hele huis gepoetst. Wat een werk. En wat een fijn kado. Herlijk. Ik wist nergens van. Er werd koffie geschonken en taart. Taart met een trouwfoto van snoeppapier (gemaakt bij de bakker) erop. Fantastisch. Frans zijn broer Ton kwam ook met zijn vrouw Nellie. Als vertegenwoordiging van de fam. V. Horck. (door elly geregeld natuurlijk). Wat een ontvangst. We hebben heerlijk gekletst en iedereen ging zo voor en na naar huis. Ellie heeft nog mee opgeruimd en is toen ook gegaan. Als afsluiting hadden ze nog een etentje geregeld bij de chinees in dorp voor ons met de kinderen en aanhang. We hebben heerlijk gegeten. We kwamen naar buiten bij de chinees en zagen dat het niet druk was bij cafe het centrum dus daar nog even naar binnen voor een afzakkertje. Heerlijk. Thuis gekomen zijn we op de bank gevallen en lekker op tijd naar bed gegaan. Het was een fantastische dag. Een dag om nooit te vergeten. Bedankt Pap en Ellie.
Verder tot te orde van de dag.